අපේ ජනකවිය

අපේ ජන කවිය ගැන කතාකරනවිට ගැමියන් මුලින්ම අපේ අවදානයට නතු වීම විශේෂයකි. මොකද මේ ජනගයනා මුලික වෂයෙන්ම බිහිවුවා යැයි සැලකෙන්නේ ගැමියන් අතින්ම වීම විශේෂයකි. මේ ජනකවි තුල ගැබ්වී ඇත්තේ ග්‍රිමීය බස්වහරයි ඔවුන්ගේ දුක සැප බෙදාහදා ගැනීම සදහා ජනකවිය උපයෝගි කරගෙන ඇත. එදා හේනේ පැල්රකින විට පාලුව තනිකම මකාදැමිමට මේ කවි රචනා වී ඇත. හේන් දෙකේ පැල් රකින විටත් ගොයම් නෙලන අවස්තා වලත් මේ ජනකවි භාවිතා කර ඇත.මෙවැනි කවි ඔවුන් වැඩකරන අවස්ථා වලදි ඔවුන් විසින්ම නිර්මාණය කරගෙන ගායනයේ යෙදීම ඉතා අපුරුබව කියා පාන තැනකි.

මෙහි ඇති සරල බව නිසා භාෂා උච්චාරනයේ පහසුව ද ඇත. තවද තාලයකට ගයනා කිරීමේ හැකියාවද ඇත.

ඉන්නෙත් දුම්බරයි මහ කලු ගලක්      යට

කන්නෙත් කරවලයි රටහාලේ         බතට

බොන්නෙත් බොරදියයි පුරුවෙ  කලපවට

යන්නේ කවදාද මව්පියො          දකින්නට

ටිකක් හැමෝම හිතලා බලන්න.

එපා කිසිවිට උඩඟු වන්නට එයින් යහපත     මැකෙනවා

එපා කිසිදින උරන වන්නට එයින් සැනසුම   මැකෙනවා

එපා මානය හිතට ගන්නට එයින් හදවත          රිදෙනවා

එපා ආශාපොදි බදින්නට මැරෙනවා අපි       මැරෙනවා